Montaigne Denemeler Kitabından Not Defterinde Kalanlar “İnsan” “… En zavallı, en Allahlık insanlar bile akıldan yana paylarına razıdırlar. Tabiatın insanlara en adilce dağıttığı nimet akıldır derler çünkü hiç kimse akıl payından şikayetçi değildir. Herkesin gözü dışardadır; ben gözümü içime çevirir, içime diker, içimde gezdiririm. Herkes önüne bakar, ben içime bakarım: Benim işim gücüm kendimledir. Hep kendimi seyreder, kendimi yoklar, kendimi tadarım. “Kimse kendi içine inmeye çalışmaz.” Bense kendi içimde yuvarlanıp gidiyorum. Yakından tanıdığımız zevkler ve iyiler, kötülük ve zarar karışımından bağışık değildir. “Zevklerin karışımından bile, bilmem hangi acı fışkırıyor; çiçeklerin arasında bile, ruhumuzu saklıyor.” “Sevincin kendisi bile, ılımlı olmadıkça, kendini yıkıyor.” Ben kişisel olarak, bir insanın melankoli ile beslenmesinde bir eğilim, bir onay ve gönül hoşluğu var sanıyorum. Tutkunun ötesinde diyorum, melankolinin içinde bize gülen ve bizi okşayan bir...